Doświadczanie świata

Doświadczanie świataOceń:
dr Edyta Janus, mgr Joanna Nowak
Doświadczanie świata

Definicja i obszar zastosowania

Terapia przez doświadczanie świata, zwana inaczej „terapią Snoezelen” lub „Salą Doświadczania Świata”, to wykorzystanie specjalnego pomieszczenia wyposażonego w urządzenia mające stymulować rozwój zmysłów.
Terapii przez doświadczanie świata poddawane są głównie dzieci z bardzo znaczną niepełnosprawnością intelektualną, ale również osoby wymagające leczenia psychologicznego lub psychiatrycznego. Elementy tej terapii wykorzystywane są także jako sposób na zrelaksowanie się bądź zabawę.

Geneza, założenia i cele

Terapia Snoezelen została opracowana w Holandii w latach 70. XX wieku w ośrodku dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Jan Hulsegge i Ad Verheul stworzyli pomieszczenie do rozbudzania zmysłów – duży namiot, w którym znalazły się takie przedmioty, jak instrumenty muzyczne czy flakony perfum oraz aromatyczne potrawy. To multisensoryczne doświadczanie nazwali „snoezelen”, od połączenie holenderskich czasowników snuffelen – węszyć, eksplorować, i doezelen – drzemać, być w półśnie, odpoczywać.

Osoby z niepełnosprawnością intelektualną mają problem z wyselekcjonowaniem poszczególnych bodźców z otaczającego świata, zatem Sale Doświadczania Świata uczą poznawania i przeżywania świata poprzez patrzenie, słuchanie i dotykanie. Zdolność odbioru bodźców jest warunkiem koniecznym do nawiązywaniu kontaktu z otoczeniem, podejmowania działań oraz prawidłowego rozwoju i funkcjonowania. Nakierowując na zmysłowe postrzeganie i doświadczanie, terapia aktywizuje osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Przebywanie w salach doświadczania świata pomaga się uspokoić i zrelaksować.

Stymulowanie zmysłów ma pobudzać rozwój poszczególnych funkcji:

  • bodźce wzrokowe ukierunkowane są na rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej, rozwijanie i wydłużanie czasu koncentracji, rozwijanie spostrzegawczości;
  • bodźce słuchowe mają na celu rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowej i słuchowo-wzrokowej, doświadczanie znaczenia pojęć;
  • bodźce węchowe mają na celu poszukiwanie źródła zapachu, zdobywanie nowych doświadczeń zapachowych;
  • bodźce smakowe koncentrują się na nabywaniu umiejętności poznawania i różnicowania smaku,
  • bodźce dotykowe mają za cel nabywanie doświadczeń dotykowych, aktywizację zmysłu dotyku poprzez „badanie” przedmiotów o różnej fakturze;
  • bodźce związane z utrzymaniem równowagi ukierunkowane są na normalizację napięcia mięśniowego, kształtowanie orientacji w schemacie ciała i przestrzeni, doświadczanie ruchu/aktywności.

W poszczególnych przypadkach konieczne jest dokonanie stosownego wyboru i stopniowania stymulacji.
Do przedmiotów i sprzętów wykorzystywanych do pracy tą metodą zalicza się między innymi suchy basen (wypełniony lekkimi kolorowymi piłeczkami), łóżko wodne, projektor kolorów i obrazów, światłowody, lustrzany domek, poduszki, urządzenie do robienia baniek mydlanych, kolorowe lampy i interaktywne kolumny wodne.
Organizacja „sali doświadczania świata” musi stwarzać przyjazne warunki, w których osoby tam przebywające będą czuły się bezpiecznie, gdzie będzie panowała atmosfera wzajemnego zaufania oraz poczucie radości.

Dowody naukowe

Publikacje naukowe dostarczają informacji na temat oddziaływania Sal Doświadczania Świata na rozwój niepełnosprawnych dzieci. Dotyczy to głównie poprawy koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej, koncentracji, spostrzegawczości, percepcji dotykowej i słuchowej oraz umiejętności w zakresie utrzymywania równowagi i orientacji w przestrzeni.

Rozpowszechnienie

Sale Doświadczania Świata tworzone są w placówkach leczniczych/rehabilitacyjnych różnego typu: ośrodkach rehabilitacyjnych, ośrodkach szkolno-wychowawczych, zakładach opiekuńczo-leczniczych, domach pomocy społecznej, świetlicach terapeutycznych. Niektóre przedszkola i szkoły specjalne również posiadają sale doświadczania świata, w których realizują proces terapeutyczny.

Data utworzenia: 22.10.2015
Udostępnij:

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Leki

Rehabilitacja w pytaniach pacjentów

  • Rehabilitacja po zerwaniu jednego ze ścięgien barku
    Mam zerwane jedno ze ścięgien prawego barku. Ścięgno to "supraspinatus", łączące łopatkę z ramieniem, jest oderwane od niego. Jakie są sposoby naprawy i rehabilitacji? Jeśli jest kilka, to proszę powiedzieć jakie i ewentualne zagrożenia, które za sobą niosą?
  • Jak postępować przy złamaniu dużego palca u nogi?
    Od urazu minęły juz prawie 3 tygodnie, palec jest opuchnięty i przy każdym kroku boli, a szczególnie gdy mam ubrane buty na obcasie (niewielkim!).

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies